Raków leży około 7 km od Jasnej Góry. W jego centrum wznosi się dwudziestometrowe wapienne wzgórze, na którym 2500 lat temu istniała osada kultury łużyckiej. Na szczycie stoi neobarokowy kościół św. Józefa, który zdaje się wyrastać wprost ze skały.
Historia
Pierwszą prowizoryczną kapliczkę postawiono w 1904 roku. Rok później zastąpiła ją większa kaplica, wzniesiona głównie za pieniądze huty Bernarda Hantkego. Parafię erygowano 9 lutego 1910 roku, wydzielając ją z parafii św. Zygmunta. Obejmowała Raków i okoliczne wsie: Błeszno, Bugaj, Kręciwilk, Kucelin i inne.
Pierwsze plany kościoła zaginęły w czasie I wojny światowej. Nowe przygotowali w 1925 roku architekci Stefan Szyller i Wiesław Kononowicz. Kamień węgielny położono 4 maja 1926 roku, a świątynię oddano wiernym w 1928 roku. W 1941 roku Niemcy przetopili dzwony na broń, a nowe zawieszono dopiero w 1950 roku. W latach 80. odprawiano tu Msze za Ojczyznę, na które przychodzili ludzie związani z „Solidarnością” z całego miasta.
W 2001 roku powstała ośmioboczna Kaplica Wieczystej Adoracji z ołtarzem z trawertynu z Działoszyna. 19 listopada 2002 roku metropolita częstochowski podniósł kościół do godności sanktuarium. Najcenniejszy jest dawny obraz św. Józefa z Dzieciątkiem, czczony przez wieki na ziemi wieluńskiej.
Fotografie: Piotr Jurczyk.
