Parki u stóp Jasnej Góry zajmują 11,6 ha i są największym terenem zieleni w centrum Częstochowy. Razem ze wzgórzem i klasztorem są wpisane na listę pomników historii.
Od XIX wieku do Wystawy 1909
Założenie parkowe zaprojektowano w latach 1819–1826, razem z wytyczeniem Alei Najświętszej Maryi Panny, a zrealizowano w latach 1843–1847. Przed Wystawą Przemysłu i Rolnictwa w 1908 roku warszawski ogrodnik Franciszek Szanior całkowicie przeprojektował parki. Stanęły w nich pawilony najlepszych polskich architektów, m.in. Stanisława Witkiewicza, Czesława Przybylskiego i Józefa Kona. Po 1918 roku część południową nazwano Parkiem Staszica, a północną Parkiem 3 Maja.
Rewaloryzacja 2006–2008
W latach 2006–2008 parki przywrócono do kształtu nadanego im przez Szaniora. Asfalt zastąpiono nawierzchniami z granitu, drewna i żwiru. Posadzono ponad sto nowych drzew, kilkanaście tysięcy krzewów i dziesiątki tysięcy roślin cebulowych, odnowiono staw, altanę, Zagrodę Włościańską i pawilon z dawnymi sztolniami górniczymi. Prace kosztowały ponad 14 mln zł i były częściowo finansowane ze środków Unii Europejskiej.
